2008-Oct-31 - เรื่องเล่า...แมวคุณหนู

          จุดเริ่มต้นมาจาก 4 ปีที่แล้ว เราซื้อแมวพันธ์หิมาลายัน (เปอร์เซีย ผสม ไทย จะขนสั้นและหน้าไม่หักเท่าเปอร์เซียแท้)  สนนราคาค่าตัวมันก็อยู่ที่ 2500 นับเป็นการซื้อสิ่งมีชีวิตตัวแรกของเรา เพราะ ปกติไม่เคยต้องเสียตังส์ซื้อ หมาแมว ตัวใด มีแต่คนเอามาให้ หรือไม่มันก็หลงมา...

มิมี่ เป็นแมวเพศเมีย (ก็แหงล่ะ ถ้าเป็นตัวผู้ แล้วชื่อ มิมี่ นี่ก็...น่าคิด  )  เรื่องการตั้งชื่อนี่ ก็คิดกันหลายชื่ออยู่ พอดีช่วงนั้นมีข่าว น้องแนท กำลังดัง  เลยมีคนเสนอให้ใช้ชื่อ น้องแนท แต่แม่เราโวยวายไม่ยอม ชื่อนี้เลยตกไป..

ตอนเราเลี้ยงมิมี่อยู่ที่บ้านเช่าที่ใช้ทำร้านเน็ตที่นนทบุรี  มิมี่ก็สงบเสงี่ยมเรียบร้อยดี ไม่เคยออกไปไหน พอเราเลิกทำร้าน
ไปเป็นพนักงานออฟฟิค เช่าหออยู่ ก็เลยเอามันไปให้แม่เลี้ยงที่บ้านสุพรรณ เนื่องจากสงสารไม่อยากให้มันอุดอู้อยู่แต่ในห้องพักสี่เหลี่ยมมืดๆของเรา

ไปอยู่สุพรรณได้แค่ 1 เดือน แม่โทรมาบอกว่า มิมี่ใจแตก หนีออกจากบ้าน หลังจากนั้นไม่นาน มันก็เลิกใจแตก กลับมาอยู่กะเหย้าเฝ้ากับเรือน พร้อมกับอาการ..โทต๊อง..ท้องโต

ยุ่งแล้วมั้ยเล่า บ้านเราไม่เคยเลี้ยงแมวเลย ขนาดนังมิมี่ตัวเดียว ก็วุ่นจะแย่แล้ว ไหนจะต้อง

 * คอยหาอาหารให้มัน(อะไรกัน จะให้ชั้นกินข้าวคลุกปลาทูนี้เหรอ มะมีทาง ต้องอาหารเม็ด หรือ ซีเล็คทูน่าเท่านั้น)
 * ตักอึ๊ ในกระบะทรายของมันไปทิ้งทุกเช้า(และอึ๊แมวนี่กลิ่นสุดๆจิงๆ..ร้ายกาจมั่กมาก ขอบอก)
 * คอยหวีขน และป้อนเจลขจัดขนให้มัน(แมวเป็นสัตว์ที่รักสวยรักงามค่ะ มันจะคอยเลียตบแต่งขนบ่อยๆ บางทีก็เผลอกลืนขนเข้าไปทำให้เกิดก้อนขนอุดตันในท้องมัน ถ้านานๆไปอาจทำให้เสียชีวิตได้)
 * พามันไปฉีดวัคซีน (คนเลี้ยงแมวเปอร์เซีย จะรู้ค่ะ ว่ามันไม่ได้ง่ายเหมือนเลี้ยงแมวไทยเลย)
 

"นอกจาก นังคุณหญิงมิมี่แล้ว ต่อไปก็ต้องมี พวกนังคุณหนู ออกมาให้แม่ต้องปรนนิบัติพัดวี อีกสิเนี่ย เฮ้อ หาเรื่องจิงๆเลย" แม่บ่นๆๆๆ ใส่เรา เราได้แต่ยิ้มแหะๆ

"ก็แม่อ่ะ ทำไมไม่ดูมันดีๆ ปล่อยให้มันออกไป ผสมกับแมวข้างนอกได้งัย และแถวนี้ก็มีแต่แมวไทย ไร้ชาติตระกูล ทั้งน๊านนน ไม่รู้ลูกมันจะออกมาหน้าตายังงัย เสียพันธุ์หมด"

แม่เราส่ายหน้า บ่นต่อ
"ใครจะไปคอยดูไหว ตั้งแต่เอามันมาอยู่ แมวหนุ่มๆ แถวนี้ก็มาป้วนเปี้ยน แจกขนมจีบ นังมิมี่ ทุกคืน จนคนในบ้านไม่ได้หลับได้นอน
ตัวมันเอง ก็พยายามหนีออกไปเริงราตรีกะหนุ่มๆพวกนั้น  ขนาดจับขังไว้ในบ้าน มันก็ลอดช่องบานเกร็ดเล็กๆ ออกไปจนได้"
(อื้อหืมม พลังรักนี่..รุนแรงจิงๆ)

เอาล่ะ..ไหนๆ มันก็พลาดไปแล้ว ก็คงต้องเลี้ยงดูกันต่อไป...อ่านต่อนะคะ

2008-Nov- 4 - Untitled Comment