ไม่นานนี้มีภาพข่าว(เป็นภาพเคลื่อนไหว)ที่ถูกบันทึกไว้อย่างไม่เป็นทางการ ที่ประเทศอินเดีย มีผู้หญิงอินเดียคนหนึ่ง ถูกจับได้ว่ามีความผิด สิ่งที่เกิดขึ้นคือ ประชาชนที่อยู่หมู่บ้านเดียวกับหญิงคนนั้น จับเธอมัดกับต้นไม้ใหญ่ ให้คนทั้งหลาย ขว้างปาหินใส่ ผู้ชายบางคนถือไม้เดินเข้าไป ฟาดศีรษะ ตบหน้าเธออย่างรุนแรง ท่ามกลางหมู่คนที่ยืนรายล้อม บางคนก็ยืนดูเฉยๆ บางคนก็ส่งเสียงสนับสนุน ศีรษะของเธอค้อมลงมาแทบจะถึงพื้น แต่ตัวถูกรั้งไว้ด้วยเชือกที่มัดติดกับต้นไม้ มีตำรวจ 2-3 นายยืนอยู่ห่างๆ

เราไม่รู้หรอกว่า เธอคนนั้นทำความผิดอะไร แต่ภาพที่เห็นมันน่าสังเวชจริงๆ   ใจหนึ่ง..เราก็ขอบคุณพระเจ้าที่ให้เราได้เกิดมาบนประเทศไทย ใต้ร่มบารมีของในหลวง ถึงฝนตก น้ำท่วม รถติด การเมืองเน่าสนิท แต่บ้านเมืองก็ยังมีกฏมีเกณฑ์  (หมายถึงกฎหมายพื้นฐานการใช้ชีวิตในสังคมนะ อย่าไปพูดถึงระดับ รัฐธรรมนูญเลย ปวดขะหมอง) และเราก็ยังเชื่อว่าคนไทยมีพื้นฐานจิตใจที่ดีและเป็นพุทธศานิกชน มีความเมตตา คงไม่ปล่อยให้เกิดเหตุการณ์อย่างที่อินเดีย

อีกใจหนึ่ง เราก็สงสัยว่า ความผิดแบบไหนนะ ที่ให้อภัยไม่ได้เลย... และตัวเราเอง  เกิดมาไม่เคยทำผิดเลยหรือ บางเรื่องทำไปไม่มีใครรู้ แต่ตัวเราก็รู้  เรายังต้องการการให้อภัย แล้วที่เรามีความเคียดแค้น โกรธเคืองใครอยู่ เรา..ให้อภัยเขาได้มั้ย ขอนำคำใน blog ของน้อง nunteacher มาอ้างถึงนะคะ ที่ว่า 

"การให้อภัยเป็นเรื่องของเรา" ถ้าเราไม่ให้อภัย ใครจะมาทำแทนเราได้  เราอยากมีหัวใจที่มีความสุข สดชื่น แต่พอนึกถึงคนนั้นที่เราเคืองอยู่ ถามว่าเราจะยังสดชื่นอยู่มั้ย มันก็จะเกิดความเคียดแค้น ขึ้งโกรธ แล้วลองมองหน้าคนที่กำลังเคียดแค้น กับ คนที่สุขสดชื่นสิคะ ต่างกันอย่างกะ ฟ้ากับเหว (รังสีอำมะหิตจะเปล่งออกมา น่ากลัวจิงๆ )

ให้อภัยกันเถอะค่ะ คนที่ได้คือตัวคุณเอง คุณจะมีแต่ได้ ๆๆๆ
   -ได้หัวใจที่สุขสดชื่นกลับมา
   -ได้ลบเรื่องไม่ดีออกจากหัวไปเรื่องนึง
   -ได้สติ  ดวงตาสว่างมองเห็นอะไรได้ชัดขึ้น (เคยได้ยินเปล่าคะที่ว่า โกรธจนหน้ามืดมองเห็นช้างเป็นมด..)
   -(อาจ)ได้เพื่อนที่ดีคนหนึ่งเข้ามาในชีวิต คือคนที่เราให้อภัยเค้านั่นแหล่ะ

และสิ่งหนึ่งที่อยากกระซิบบอกสาวๆ ก็คือ คนที่มีจิตใจปลอดโปร่ง ไม่เก็บความขึ้งโกรธไว้กับใจ ผิวจะสวยค่ะ   ไม่ต้องไปวัดทำบุญถวายพระท่านด้วยดอกไม้(บางคนว่าให้ใช้ดอกบัว) แล้วตั้งตารอชาติหน้า เกิดมาผิวจะสวย ชาตินี้แหล่ะค่ะ ผิวสวยด้วยตัวคุณเอง

ที่ขึ้นหัวข้อ blog ว่า ให้อภัย...แต่ไม่ลืม นี่ฟังเหมือนว่า เอ..ตกลงให้อภัยจริงหรือ กัดฟันพูดหรือเปล่า?? เปล่าค่ะ ความหมายที่เราต้องการสื่อคือ อยากให้คุณแยกแยะระหว่าง  ให้อภัย กับ ไว้ใจ ...   บางคนตะขิดตะขวงใจกับการให้อภัย เพราะไม่แยกสองคำนี้ออกจากกัน....

หากเด็กคนหนึ่งเคยขโมยเงินเรา แล้วภายหลังเค้ามาสารภาพผิด เราสามารถให้อภัยเค้าได้ทันที ณ ตอนนั้นเลย  แต่เรา ก็ไม่ควรจะมอบหมายให้เค้าทำงานที่ต้องดูแลเรื่องเงินเร็วนัก ถูกมั้ยคะ เพราะ  ความไว้ใจ..ต้องใช้เวลาค่ะ ตัวเราเองก็ต้องคอยดูแลรักษาทรัพย์สิน ของเราให้ดี ไม่เปิดโอกาสให้เค้าต้องทำผิดอีก โปรดเข้าใจความอ่อนแอของมนุษย์ด้วยนะคะ อย่าไปทดสอบเค้ามากนัก เราเอง ยังไม่อยากเจอการถูกทดสอบเลย (เพราะเราก็อาจจะสอบไม่ผ่านก็ได้  )

สรุปคือ ให้อภัย (คือให้อภัย)...แต่ไม่ลืม(อย่าเพิ่งไว้ใจ)

Have a nice day ka ^_^