เงินเก็บ-เก็บเงิน(1)
เคยสงสัยมั้ยคะ ว่า ทำงานมาก็หลายปี ทำไมไม่มีเงินเก็บเป็นก้อนเป็นกำสักที เราคนหนึ่งแหล่ะที่เป็น พอลองมองย้อนกลับไป อ้อ เงินดิฉันมันไปอัดอยู่ในใบปริญญาโท ที่แปะติดข้างฝาบ้านที่สุพรรณ นี่เอง แต่ก็..เอ๊ะ ถึงอย่างงั้น มันก็น่าจะมีเงินเหลือเก็บบ้างสิ แล้วนี่มันหล่นหายไปตอนไหนนะ...หรือว่าเป็นเพราะเส้นลายมือของเรา ????
เราเป็นคนเก็บเงินไม่อยู่ เส้นลายมือเปิดกว้างโร่ ดังภาพนี้ ...
ไม่ได้เป็นถุงเงินถุงทอง อย่างคนอื่นที่เค้าเก็บเงินเก่ง ดังภาพนี้ 
เกี่ยวกันเปล่าเนี่ย !!! 
อ่ะมาคุยกันต่อนะ เคยเห็นเพื่อนบางคนมั้ยคะ ที่เค้าประหยัดมากๆ ไม่แต่งเนื้อแต่งตัว ไม่บ้าช๊อปปิ้ง ชอบสะสมบัตรลดราคาทั้งหลาย เดินแต่ตลาดมือสอง แต่พอมีงานสัปดาห์หนังสือ หรือ มีทริปทัวร์ คุณเธอก็ทุ่มทุนเป็นพันเป็นหมื่น เพื่อสิ่งนี้ บางคน..ซื้อกาแฟถ้วยละเกือบสองร้อย เพื่อจะได้นั่งพักสบายใจในร้าน ในยามที่เกิดเบื่อ หรือ เซ็งขึ้นมา หรือ คนที่ชอบสะสมกางเกงยีนส์ ไม่ว่าจะแพงแค่ไหนก็จะเก็บตังส์ซื้อมาให้ได้ แบบนี้เค้าเรียกว่า ใช้เงินมาปรนเปรอตัวเองค่ะ
เราอาจจะมองว่า เขาประหยัด แต่ทำไมกลับใช้เงินไปกับสิ่งเหล่านี้นะ บางอย่างดูเหมือนไร้สาระ แต่อีกด้านหนึ่ง เราต้องอิจฉาค่ะ อิจฉาที่เขารู้ว่าตัวเองต้องการอะไร และ สามารถใช้เงินซื้อหาความสุขได้ โดยไม่ทำให้ตนเองเดือดร้อนเรื่องเงินด้วย ( แน่นอนค่ะ ว่าทุกอย่างต้องรู้จักคำว่า สมดุลย์ และ พอดีด้วยนะคะ )
การไม่มีเงินใช้ เป็นทุกข์ การมีเงินแต่ต้องเก็บไว้(ห้ามใช้) ก็เป็นทุกข์เช่นกัน ส่วนตัวแล้วเป็นคนสุขนิยมค่ะ (อ่านว่า สุข-ขะ-นิยม)คือ การอันใดที่ทำให้เป็นสุข..เราทำ แต่การอันใดที่ทำให้ทุกข์..เราเลี่ยง (คนอื่นก็คงเป็นเหมือนกัน...เนะา) แต่เมื่อถึงจุดหนึ่งของชีวิต ที่เริ่มเงยหน้าขึ้นมองหาอนาคตตัวเอง ไม่ได้อยู่ไปวันๆ เหมือนที่ผ่านมา การที่สามารถเก็บเงินได้สักก้อน มันก็เป็นสิ่งที่ท้าทาย และ สร้างความอุ่นใจให้เราได้..
ในฐานะที่ไม่ได้เป็นกูรู ในเรื่องเงินๆทองๆ ก็จะขอเล่าวิธีการเก็บเงิน (ในเบื้องต้น)แบบง่ายๆนะคะ ลองทำอย่างงี้ค่ะ พอวันที่เงินเดือนออกปุ๊บ ก็นำเงินทั้งหมดมากอง แล้วจัดสรรเลยค่ะ
ค่าใช้จ่ายประจำ(ค่าที่พัก, มือถือ..)
ค่าอาหาร
ค่าเดินทาง
ค่าใช้จ่ายส่วนตัว (ของใช้, เสื้อผ้า,ค่าปรนเปรอตัวเอง  ..)
ค่าภาษีสังคม (ควรจะต้องมีค่ะ ถึงคุณจะเลี่ยงภาษีสังคมได้ แต่ที่สุดแล้ว คุณก็จะถูกสังคมตัดสิน เราไม่ได้อยู่คนเดียวบนเกาะร้าง นะจ๊ะ)
ที่เหลือก็แบ่งเป็นเงินออม อัตราการออมเงินโดยทั่วไปอยู่ที่ 15-20% ของรายได้ค่ะ หากคุณสามารถออมได้มากกว่านี้ก็ไม่มีใครว่า พอแบ่งสรรเงินเรียบร้อยแล้วก็ นู่นเลย ไปแบงค์นำเงินออมเก็บใส่บัญชีไว้ก่อน พยายามอย่าไปแตะมันนะคะ ปล่อยให้มันนอนสบายใจอยู่ในนั้น แล้ววันหนึ่ง คุณจะได้เห็นถึงความอัศจรรย์ของคำว่า "ดอกเบี้ยทบต้น"
อีกข้อหนึ่งที่อยากแนะนำ คือ อย่าให้เงินอยู่ในบัตร ATM มากไปค่ะ นอกจากจะไม่ปลอดภัยแล้ว ตัวคุณเองนั่นแหล่ะที่คอยจะกดออกมาใช้เรื่อยเปื่อย เหลือไว้ในบัตรสัก 4-500 เผื่อฉุกเฉินเท่านั้นก็พอ...
อ่านต่อภาค 2 ได้เลยจ้า
Have a nice day ka ^_^
| 