2008-Apr-30 - จงเป็นเด็กในแง่ของ...

ลูกๆ ของเพื่อนเรา 3 คน ชาย 4 ขวบ ,หญิง 4 ขวบ และ หญิง 2 ขวบ (สองคนแรกเป็นแฝดชาย-หญิง)ชอบนั่งรถเก๋ง Toyota รุ่นเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วของเรามาก (บ้านเค้ามีแต่รถตู้ เพราะเวลาไปไหนทีต้องขนของ+คน เยอะ)ทุกครั้งที่ไปรับเพื่อนและหลานๆ ไปเที่ยว เด็กๆ จะก้าวขาขึ้นรถด้วยตนเองอย่างมีความสุข เพราะถ้าเป็นรถตู้ ต้องให้ผู้ใหญ่อุ้มขึ้นรถ

"ไปเดอะมอลล์ " เป็นคาถา นะจังงัง สำหรับด็กๆ เมื่อเริ่มไม่สามารถรักษาความสงบไว้ได้ พวกเขาจะกลับตัวกลับใจกลายเป็นเด็กดีเพื่อที่จะได้ไปเที่ยวเดอะมอลล์

วันหนึ่งเราพาเด็กๆและแม่เด็กไปเดอะมอลล์ ซื้อไอศครีมแบบหมวกแจกเด็กทั้งสาม เด็กๆเดินละเลียดไอศครีมที่เริ่มละลายอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะเจ้าคนเล็กสุด ที่นอกจากจะต้องพยายามก้าวขาเดินเตาะแตะให้ทันพี่ๆ ปากก็พยายามจัดการเจ้าไอศครีมที่ละลายและเริ่มไหลมาตามมือ

ทันใดนั้นเราและเพื่อนที่เดินนำหน้าคุยกันอยู่ ก็ได้ยินเสียงดังป๊าบบบบบ...

 เมื่อหันหลังไปทางที่มาของเสียง ก็เห็นเจ้าคนเล็กสุดล้มอยู่บนพื้น ก้นโด่งและหัวปักลงไปบนไอศครีม โดยที่มือยังยืดกรวยไอศครีมไว้มั่น..เมื่อเค้าเงยหน้าขึ้นมา  หัวและหน้าจึงเปรอะไปด้วยครีมสีขาวๆ

วินาทีนั้น เรา พี่ฝาแฝด พนักงานและคนเดินห้าง แม้แต่เพื่อนเรา ต่างก็หัวเราะกับภาพที่เห็น  เจ้าตัวเล็กทำหน้างงๆสักครู่ แต่เมื่อเห็นคนรอบข้างหัวเราะอย่างมีความสุข เขาก็ร่วมหัวเราะไปด้วย ใบหน้าที่เปื้อนยิ้มและไอศครีมนั้น  ยิ่งทำให้เสียงหัวเราะดังขึ้นอีก

หลังจากคุณแม่จัดการความเลอะเทอะของเจ้าตัวเล็กเรียบร้อยแล้ว ก็พากันเดินต่อ ไอศครีมในมือของหนูน้อยที่เจ้าตัวพยายามรักษาไว้ยิ่งชีพ ละลายจนหมดแล้ว แต่เขาก็ยังถือกรวยไว้พลางเอาลิ้นแตะๆ เผื่อว่าจะมีความหวานหลงเหลืออยู่

เมื่อขับรถมาส่งแม่ลูกที่บ้าน เด็กๆ ก็จะเข้ามาหอมแก้ม โดยเฉพาะเจ้าตัวเล็กที่ค่อยๆยื่นหน้าเข้ามาบรรจงหอมแก้มเราอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน จนเราอดยิ้มไม่ได้ สัมผัสได้ถึงความรักที่เค้ามอบให้ ทำให้เราขับรถกลับออกมาอย่างมีความสุข...

จงเป็นเด็กในแง่ของ ความสนุกสนาน ไม่ย่อท้อ และ เต็มไปด้วยความรัก...
จงเป็นผู้ใหญ่ในแง่ของ ความรอบคอบ เรียนรู้ และ เข้าใจ...

2008-Jun- 2 - ...