2008-Apr-30 - วันเศร้าที่ในสวน...

29 April 2008

ทุกๆ เช้า(มืด) เราจะลุกจากที่นอนอันแสนสบาย ล้างหน้าล้างตา ใส่เสื้อยืด กางเกงสามส่วน ถุงเท้า รองเท้าผ้าใบ  คว้ากุญแจรถลงไปข้างล่าง..ไม่ใช่ออกไปกวาดขยะริมถนนนะ แต่ไปวิ่ง&สูดอากาศบริสุทธิ์ ที่สวนหลวง ร.9 ซึ่งห่างจากที่พักเพียง 5 นาที

เช้า(มืด)วันนั้น เราไปถึงสวนเร็วกว่าปกติ ดูเวลาแล้ว 05.30 น.ฟ้ามืดมองไม่เห็นดาวสักดวง แต่แสงไฟในสวนก็เพียงพอที่จะเห็นรอบๆได้ มีคนมาเดินและวิ่งอยู่ประปราย  เราเริ่มออกวิ่งตามทาง  บรรยากาศรอบๆ เงียบสนิท ต้องเงี่ยหูฟังดีๆถึงจะได้ยินเสียงกระรอก และเสียงแมลงต่างๆ  วิ่งไปได้ไม่ถึง 5 นาที  ลูกแมวสีดำหน้าอกขาวตัวหนึ่งก็วิ่งตัดหน้าเราไป มันหยุด..แล้วหันมามองเราด้วยดวงตาสีดำวาว กระดิ่งที่คอแสดงให้รู้ว่า มันคงไม่ใช่แมวจรจัดไม่มีเจ้าของ แล้วมันก็วิ่งหายไปที่แนวต้นไม้ลึกๆ ในสวน

แวบหนึ่งในความคิดของเราคือ..สุนัข..ที่สวนนี้มีสุนัขเข้ามาวิ่งเพ่นพ่านเยอะ เนื่องจากหน้าประตูทางเข้าสวนหลวง ร.9 เป็นตลาดขนาดใหญ่  บางคนก็นำอาหารมาวางตามจุดต่างๆ หน้าสวน เจ้าหน้าที่ประจำสวนหลวง ร.9 พยายามไล่พวกสุนัขเหล่านี้ออกไป สักพัก ก็เข้ามาอีก เนื่องจากประตูของสวนจะเปิดกว้างไว้ให้รถยนต์วิ่ง เข้า-ออกได้

ขณะที่ยังจมอยู่ในความคิด ทันใดนั้น เราก็ได้ยินเสียงเอะอะดังขึ้น หันกลับไปมอง ภาพที่เห็นคือ ที่ริมแนวต้นไม้ห่างจากทางวิ่งไปประมาณ 150 เมตร  มีสุนัข 3 ตัวกำลังรุมกัดลูกแมวตัวนั้นอยู่ เสียงหมาเห่า เสียงแมวร้องขู่ และ เสียงผู้ชายที่ส่งเสียงไล่ ดังอื้ออึงไปหมด ร่างของลูกแมวถูกรุมทึ้ง ลอยอยู่กลางอากาศ...

คงไม่ต้องเล่าว่าสุดท้ายจบอย่างไร..เราหันกลับมา สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้ววิ่งต่อไป แต่เหมือนขามันไม่มีแรงวิ่งเหมือนทุกวัน ความเศร้ามันเข้ามาทำลายเช้าที่เคยสดใสของเราซะแล้ว..

ไม่อยากบอกว่าใครผิด ไม่อยากคร่ำครวญสงสารอะไร แต่ที่อยากจะบอกไว้คือ..
หากคุณจะนำสัตว์ที่คุณเคยเลี้ยงไปปล่อยทิ้ง ด้วยเหตุผลใดก็ตาม อย่างน้อยโปรดช่วยมันเป็นครั้งสุดท้าย ด้วยการเลือกสถานที่  ที่มันจะต้องดำเนินชีวิตต่อไป...โดยไม่มีคุณ ด้วยนะคะ

2008-May- 3 - ดีจ้า.......

2008-May- 3 - ( ^ _ ^' )

2008-May-10 - อืม อ่านแล้วหวานจัง

2008-May-11 - T_T